Huishoud- en cateringfolie

Wat een professionele keuken werkelijk koopt

Huishoudfolie wordt op drie dingen gekocht en op één geoffreerd. De drie zijn breedte, kleefgedrag en of de doos schoon snijdt; het ene is de prijs per rol — en precies daarom werken zoveel keukens met folie die tegen ze werkt.

Een rol van 300 mm dekt een gastronorm 1/1 in de lengte af en niets breders. Een rol van 450 mm dekt een volle bak en een half wagenschap af. Wie 300 mm koopt omdat de rol goedkoper is en vervolgens elke bak dubbel wikkelt, gebruikt méér folie, niet minder.

Pvc of pvc-vrij

Pvc kleeft sterker en rekt verder. Het is waar de meeste professionele keukens aan gewend zijn, het sluit in één haal af op een koude roestvaststalen rand, en het is in de EU nog steeds toegelaten voor voedselcontact onder Verordening (EU) 10/2011, met de weekmakerbeperkingen die daarin staan.

Pe- en pvc-vrije kwaliteiten kleven minder en scheuren voorspelbaarder. Zij zijn wat een specificatie vraagt als het eigen beleid van de klant pvc uitsluit — meerdere retail- en ziekenhuisketens doen dat inmiddels — of als de folie de magnetron of een ovenbestendige toepassing in gaat.

Geen van beide is voor iedereen het goede antwoord. Wat telt is dat het antwoord is vastgelegd: een keuken die van folie wisselt zonder het te melden, krijgt een week lang klachten over folie die niet plakt.

Voedselcontact is een specificatie, geen eigenschap

Elke folie hier is leverbaar met een conformiteitsverklaring volgens Verordening (EG) 1935/2004 en, voor kunststoffen, (EU) 10/2011 — inclusief migratieonderzoek waar de toepassing dat vraagt. Vraag er expliciet om, dan staat het op de orderbevestiging.

Folie die zonder die specificatie is besteld, is geen voedselcontactkwaliteit, ook al komt zij van dezelfde extruder. En „het is altijd goed gegaan” is geen document dat een auditor aanneemt.