Worki do pojemników na kółkach

Litraż to nie specyfikacja

Worek „240 litrów” nie ma znormalizowanych wymiarów. Dwóch dostawców może odpowiedzieć na przetarg na „240 l” workami różniącymi się szerokością o 80 mm, a na krawędź pojemnika wywinie się tylko jeden z nich.

EN 13592 istnieje właśnie po to, by usunąć tę dwuznaczność: worek oznacza się szerokością użytkową P i długością użytkową L w milimetrach, zapisywanymi jako 750/300 × 1150. Każdy wiersz w tabeli powyżej jest tak zapisany, a wpisanie milimetrów do własnego przetargu sprawia, że oferty stają się porównywalne.

Nasz dobór rozmiaru worka przelicza pojemność pojemnika na wymiary, jakimi posługuje się norma.

Dopasowanie do pojemnika

Pierwsza liczba to szerokość na płasko, druga to fałda. Worek musi wystawać poza krawędź na tyle, by trzymał się, gdy pokrywa się zamyka, a pojemnik jest przetaczany — około 150 mm zakładki. Za mało, a wpadnie do środka przy pierwszym ruchu; za dużo, a płacisz za materiał, który i tak zostaje podwinięty.

Grubość według strumienia

40 µm pasuje do suchych odpadów mieszanych do recyklingu. 50 µm to uniwersalny wybór dla odpadów komunalnych i komercyjnych. 60 µm to worki do kontenerów 1100 l, gdzie worek dźwiga własny ładunek na znacznie większej powierzchni i jest raczej ciągnięty niż podnoszony.