EN 13432
EN 13432 — composteerbare verpakking
De vier proeven achter elke serieuze composteerbaarheidsclaim, waarom industrieel niet tuin betekent, en waarom biologisch afbreekbaar iets anders is.
- Uitgegeven door
- CEN
- Actuele uitgave
- 2000
- Status
- Actueel
- Wettelijk verplicht
- In bepaalde gevallen verplicht
- Laatst nagezien
- 4 September 2026
EN 13432 staat achter elke serieuze composteerbaarheidsclaim op verpakking in Europa. Zij is een geharmoniseerde norm, en daarom staat zij in de kolom „in sommige gevallen verplicht”: niets dwingt u verpakking composteerbaar te maken, maar claimt u het, dan is dit de route waarlangs de claim wordt aangetoond.
Wat zij eist
Vier proeven, en alle vier moeten slagen. Dat is het punt dat telt — een materiaal dat er één doorstaat, wordt stelselmatig vermarkt alsof het ze alle vier had doorstaan.
| Eis | |
|---|---|
| Biologische afbraak | Minstens 90% omzetting naar CO₂ binnen zes maanden |
| Desintegratie | Na twaalf weken passeert minstens 90% van het materiaal een zeef van 2 mm |
| Zware metalen en fluor | Onder gedefinieerde grenswaarden |
| Compostkwaliteit | Geen negatief effect op de ontstane compost |
Industrieel, niet thuis
De beproevingsomstandigheden zijn die van industriële compostering: aanhoudend verhoogde temperatuur, geregelde vochtigheid, beheerd omzetten. Rond 58 °C, geen composthoop in de tuin.
Een volgens EN 13432 gecertificeerde zak die in een huiscomposteerder belandt, is volgend jaar nog herkenbaar. Thuiscomposteerbaarheid is een andere claim tegen een ander schema, en die twee door elkaar halen is het meest voorkomende misbruik van deze norm.
Stel voordat u composteerbare verpakking specificeert vast of het afval werkelijk naar industriële compostering gaat. Gaat het naar stort of verbranding — zoals een groot deel van de „composteerbare” verpakking — dan hebt u een toeslag betaald voor een materiaal dat slechter presteert dan het materiaal dat het verving.
Biologisch afbreekbaar is niet composteerbaar
Biologisch afbreekbaar op zichzelf betekent bijna niets: het zegt dat iets ooit uiteenvalt, onder onbepaalde omstandigheden, in onbepaalde tijd. Hout is biologisch afbreekbaar. Op een voldoende lange tijdschaal is het meeste polyetheen dat ook.
Composteerbaar volgens EN 13432 is een concrete claim met getallen erachter, en de enige die in een specificatie thuishoort.
Oxo-afbreekbare kunststoffen — polyetheen met een additief dat het fragmenteert — zijn geen van beide, en zij zijn in de EU juist daarom beperkt: fragmenteren is niet afbreken.
Waar u om moet vragen
Om een certificaat, niet om een verklaring. Composteerbaarheidscertificering wordt afgegeven door erkende instellingen tegen deze norm, zij noemt het materiaal en de dikte, en zij heeft een nummer dat u kunt controleren.
„Gemaakt van composteerbaar materiaal” op een datablad is geen certificaat, en het verschil telt zodra een klant u om onderbouwing vraagt.