UPV voor verpakkingen — wie betaalt, en waar

Uitgebreide producentenverantwoordelijkheid betekent dat wie verpakking op een nationale markt brengt, betaalt voor het inzamelen en verwerken ervan. Het beginsel is Europees. De registers, de drempels, de tarieven en de termijnen zijn nationaal, en zij verschillen genoeg dat een bedrijf dat aan vier landen verkoopt vier sets verplichtingen heeft.

De PPWR heeft de structuur geharmoniseerd. Eén register heeft zij niet gemaakt.

De vraag die alles bepaalt

Wie brengt de verpakking op de markt?

Niet wie haar heeft gemaakt, niet van wie het merk is — wie haar in dat land als eerste beschikbaar stelt. Voor een verpakkingsinkoper zijn er meestal twee antwoorden, en zij zijn allebei tegelijk juist, voor verschillende dingen:

Verpakking	Op de markt gebracht door
De zakken, dozen en folie die u koopt en daarna doorverkoopt of gebruikt om eigen goederen te verpakken	U, in het land waar u verkoopt
De pallets en de wikkelfolie waarop de levering aankomt	De fabriek die heeft verzonden, in het land van bestemming

De tweede regel wordt over het hoofd gezien. Transportverpakking onder een zending wordt op de bestemmingsmarkt gebracht door wie haar heeft verzonden — bij een rechtstreekse fabriekszending dus door de fabriek. Niet door u, en niet door de agent die de specificatie heeft geregeld. Laat de registratie van de fabriek vóór de eerste order bevestigen; er wordt u toch naar gevraagd, en nu is het eenvoudiger te regelen.

Verkoopverpakking of transportverpakking

Dat onderscheid loopt door elk nationaal systeem en verandert zowel de kosten als het papierwerk.

Verkoopverpakking — verpakking die bij een particuliere eindgebruiker terechtkomt. Zij draagt de zwaarste verplichtingen: registratie, een contract met een inzamelsysteem, volumeaangifte, en een tarief per kilo dat een echte kostenpost is.

Transport- en industriële verpakking — verpakking tussen bedrijven die nooit bij een huishouden komt. Meestal nog steeds aangifteplichtig, meestal geen contractplicht met een inzamelsysteem, en gewoonlijk geregeld via terugnameafspraken.

Het meeste van wat dit bedrijf verkoopt is de tweede soort. Afvalzakken aan een schoonmaakbedrijf, pallets die goederen tussen twee magazijnen verplaatsen en wikkelfolie op een productievloer zijn verpakking tussen bedrijven — en ze als verkoopverpakking behandelen is een dure misinterpretatie waartoe de onlineformulieren van sommige systemen ronduit uitnodigen.

De uitzondering die mensen verrast: hetzelfde product, via de detailhandel aan een consument verkocht, wordt verkoopverpakking. Een pak van 20 afvalzakken in een supermarktschap is niet dezelfde verplichting als een pallet met dezelfde zakken, geleverd aan een facilitair bedrijf.

Wat het ongeveer kost

De tarieven gelden per kilogram op de markt gebrachte verpakking, per materiaal, en zij verschillen per land en per jaar. Kunststoffolie is per kilo doorgaans het duurste materiaal; papier en karton horen bij de goedkoopste; hout is meestal het goedkoopst van allemaal.

Die volgorde is stabiel ook als de getallen dat niet zijn, en zij heeft een praktisch gevolg: minder gewicht aan kunststofverpakking verlaagt de UPV-kosten ongeveer evenredig — het zeldzame geval waarin de prikkel uit de regelgeving en die uit de vracht dezelfde kant op wijzen.

Per land

• Nederland — Verpact Verpakkingen, de gewichtsdrempel en de jaaraangifte.
• Duitsland — LUCID-registratie, het duale systeem, en waarom transportverpakking anders wordt behandeld.

Andere markten waarin wij actief zijn — België, Oostenrijk, Frankrijk, Scandinavië — hebben elk hun eigen register. Onze kant regelen wij overal; vraag ons naar de bijzonderheden van uw land, dan zeggen wij wat wij weten en wat u met uw eigen adviseur moet bevestigen.

Wat wij wel en niet doen

Wij doen:

• ervoor zorgen dat het materiaal en het gewicht van de verpakking op de offerte en de pakbon staan, want dat is wat uw eigen aangifte nodig heeft,
• de cijfers per materiaal uitgesplitst opvragen, in het formaat waar uw systeem om vraagt,
• vóór de order vaststellen of de fabriek in uw markt geregistreerd is voor de transportverpakking onder haar eigen zendingen — op schrift, niet als aanname.

Wij doen niet:

• ons namens u registreren, en evenmin namens de fabriek. De aangifte wordt gedaan door een rechtsidentiteit, en wie aanbiedt dat voor u te doen, biedt iets aan waarvoor hij niet verantwoordelijk kan zijn,
• juridisch advies geven over uw verplichtingen.

De uitsplitsing naar materiaal en gewicht is het nuttige deel, en het is het deel dat de meeste leveranciers niet geven. De UPV-aangifte is een oefening in gewicht per materiaal, en een pakbon met „1 pallet, 40 dozen” helpt daar niets bij wanneer de aangifte moet.

Wat dit betekent voor wat u koopt

EPR wordt gerapporteerd per materiaal en gewicht, wat het een vraag over de specificatie maakt en niet over de leverancier. Elke offerte die wij ophalen draagt de verpakkingsgewichten uitgesplitst per materiaal, voor wikkelfolie, afvalzakken en cateringfolie evengoed — dat is het cijfer dat uw aangifte nodig heeft en dat niemand ongevraagd stuurt.